Mama's on tour: 3 clichés bevestigd

Juij, meisjesweekend! 6 mama’s, 3 hotelkamers, 1 nacht, 12 maanden op voorhand geboekt… Vorig weekend mocht ik het nog eens beleven. Samen met 5 middelbare schoolvriendinnen trok ik naar Mama Shelter in Lille, toepasselijke naam en zonder twijfel hét hipste hotel van Frankrijk. 

In mijn rugzak bij thuiskomst: souvenirs, 2 paar hotelsletsen (ook een vorm van souvenirs) en het inzicht dat de clichémoeder echt bestaat. 

EN DAT IK ER EEN BEN

Cliché n°1 

Will the kids survive? 

Met een bang hart steek ik de trolley in mijn koffer. Zal mijn man de kinderen op tijd eten geven? Vindt hij dat éne paar voetbalkousen wel in de droogkast? Vergeet hij geen Vicks te smeren? En Actimellekes te kopen? 

Ik besef dat de to-dolijst die ik (ongevraagd) achterlaat mij gelukkiger maakt dan hem. Herkenbaar? Een trieste gedachte, maar was het allereerste waarover gulzig geventileerd werd tijdens de rit richting Lille.

Cliché n°2

Elk gesprek mondt uit in non-stop kinderverhalen 

Hoe graag je ook even weg wil van die dagelijkse sleur, van kakapoepkes afkuisen tijdens je warm – zei ik warm? – eten, van vroeg opstaan en eigenlijk nooit echt gaan slapen… Toch zijn die kinderen o-ve-ral.

Geen enkel gesprek gaat voorbij of er passeert een pittig bevallingsverhaal, een anekdote uit de klas, of misschien iets over de hobby’s? Er vallen tranen en onze buik doet pijn van het lachen. Plezant, dat wel. Maar ze zijn er toch maar weer in geslaagd om ons gesprek te kapen, zélfs als ze niet aan ons been hangen.

Cliché n°3

Alles geven, maar op tijd in ons bed pleaaaase 

Eigenlijk draait zo’n weekend maar om één ding, slapen. Al willen we dat zelf meestal niet toegeven. Nee, we willen feesten. Nog eens dansen nu het kan. Eén tip mama’s: vroeg pieken.

Omstreeks vieruurtjes-tijd vind je ons in de betere wijnbar. ‘Fleske champagne bestellen?’ Want geloof het of niet, een coupke smaakt altijd, ook bij het horen van een pittig

bevallingsverhaal. 

Als we ‘s avonds in de plaatselijke Overpoort figuurlijk verloren lopen, zijn we blij bij het besef dat het hotel ook een dj heeft. En wat voor één. Dj Toywood. Hij weet precies wat wij nodig hebben. Justin Timberlake, TLC, de Spice Girls. En dan ongegeneerd – én op tijd – in ons bed kruipen. Heerlijk. 

Voldaan verrassen we – iets vroeger dan gepland – het thuisfront op zondagnamiddag. Het huis werd niet gestofzuigd, de afwas staat nog boven de vaatwas, maar hé, iedereen leeft. En is blij om jou te zien. (Niet alleen voor de souvenirtjes die je meebracht.) En jij bent blij om hen te zien. 

Wat een schoon leven, dat mama zijn.